Thursday, July 7, 2011

Some lessons

1. Be positive.
Play to win, shoot to score. You will see the difference.

2. Focus
Play every minute focused: don't win or lose before the final buzzer.
Otherwise, you'll pay the price.

3. Live in the moment.
Good shooters have a short memory.

4. Weakness of Strength
Better shooters face tougher defense. Get even better.

6. "no shot-- no basket"
Simple as this.

7. Emotions
Hate & anger = motivation.
Excess hate & anger = danger.

8. Confidence.
Confidence= !00% performance.
But, overconfidence=0% awareness

9. I vs WE
There is no I in TEAM, but there is I in WIN.
TEAM WIN is the priority.

9. Practice makes perfect.
Мянга сонсохоор нэг үз, зуу харахаар нэг бод, арав бодохоор нэг хий. Хийгээд алд. Алдаанаасаа сур. Дахиад алдахааргүй бол.

10. Execute!
Knowing or not knowing makes a difference between fool and smart.
Executing or not executing makes a difference between loser and winner.


Sunday, May 15, 2011

Consumerism & society

Нэг анги. Нэг ширээ. Дээр нь бөөн ном дэлгээтэй.

Хичээл хий гэнэ. Хийнэ. Хэл сур гэнэ. Сурна.
Өөрөө хүсээд үү гэвэл мэдэхгүй. Сонирхолтой юу гэвэл заримдаа.
Бусдаас сайн хийж чаддаг бол толгой сайтай. Үгүй бол тэнэг.
Ер нь яах гэж?
Ингэж байж амьдардаг нийгэм болохоор.

Арай өөр нийгэмд морь унаад жад шидэх илүү чухал байсан байх л даа.
Угаасаа хүссэн үү, сонирхолтой юу гэдэг бол ер нь падгүй. Зүгээр л хэрэгтэй тэр чадваруудыг олж ав. Цэг.

Ингээд Сургууль гэдэг үе шат дууслаа. Нийгмийн шаардлагыг биелүүлж явсаар.

Үүнээс цааш уу?

Нэг офис. Нэг ширээ. Дээр нь бөөн ажил дэлгээтэй.
Ажлыг нугал гэнэ. Нугална.
Өөрөө хүсээд үү гэвэл мэдэхгүй. Сонирхолтой юу гэвэл заримдаа.
Нугалахад хэрэгтэй чадварууд л чухал. Бусад нь хамаагүй.

Гадаа олон хүмүүс ажлыг чинь мэдэж байвал амжилттай амьдрал.
Өдрийн талаас ихийг зориулдаг ажилдаа дуртай бол жаргалтай амьдрал.
(Бусад бүх зүйлийг тогтмол гэе)
Хажуу ширээний нөхдүүдтэй найзууд бол хөгжилтэй амьдрал.
Хэзээ ямар ажлыг нугалахаа шийдчихсэн бол зорилготой амьдрал.

Харин энэ бүхний учир утга нь?

Ажлыг ахин дахин сайн нугалах?
Авсан цалингаа ТВ ээр сурталчилж буй зүйлсээр солих?

Wednesday, April 6, 2011

This is it: the 2nd chapter


Сакура дэлгэрээд эхэлчихлээ. Хэдэн өдрийн дараа л гэхэд цайвар ягаан өнгийн дэлбээт цэцэгсээр модод битүү хучигдчихсан байх болно. Байгаль дэлхий өнгөө сольж, шинэ улирлын эхлэл ирж буй нь энэ.

Шинэ бүхний эхлэл.

Өнөөдөр дипломоо очиж авлаа. Гамшгаас болоод төгсөлтийн арга хэмжээ угаасаа хийгдээгүй болохоор сүртэй зүйл болсонгүй. Маш энгийн. Жинсэн өмд свитер цамцтай ганцаараа сургууль дээр очиж оюутны үнэмлэхээ хураалгаад, оронд нь диплом, дүнгийн жагсаалт. Бас ёслолын үед зүүх ёстой байсан цэнхэр тууз. Гүйцээ. 86 хичээл, 160 кредит, 8 семестер, 20 хуудас дипломын ажлын дараа ингээд л төгсчихлөө.

Тэгээд семинарын багш, факультетийн гадаад оюутнууд хариуцсан ажилтнууд, зөвлөх багштайгаа уулзаж дурсгалын зүйлс, зураг хөрөг. Факультетийн 4 жилд хичээл, хичээлээс гадуур янз бүрийн л зүйлээр оролдсон хэдий ч нэг л зорилгоо ололгүй төөрчихөөд, хангалттай үр дүн гаргаж чадаагүй л дээ. Гэхдээ энэ хугацаанд хамгийн их тусалж дэмждэг байсан эдгээр хүмүүстээ талархлаа илэрхийлээд, кампуст байх хугацаа маань дууслаа.

Тэнгэр цэлмэг, гадаа нартай сайхан өдөр байлаа. Иймэрхүү л хаврын нэгэн өдөр анх Yokohama-д ирж байсан. а student of life who don't know much about his subject. Одоо ингээд л явлаа, still a student of life who don't know much about his subject...

I guess this is it-- the end, of this journey, with all its memories, struggles and fun.

Thank you, YNU. Thank you, Yokohama.

Сакура дэлбээлж гүйцээд, хэдхэн хоногийн дотор дэлбээнүүд нь яг л цас бударч буй мэт хийсэн унана. Тэгээд араас нь ногоон навчис ургана...
Улирсан бүхэн ч хийсэн одож, шинэ бүхэн эхэлнэ.

Япон орны хувьд ч, миний хувьд ч...





Monday, April 4, 2011

I love this game

It's not just a game.
It is more than that.

It's your friend when you're lonely. It's your peace when you are angry.
It's your joy and relax in stressful situations.
It's your challenge and your source of motivation.

Squeaking of the sneakers,
ball bouncing against the hardwood,
sounds that it makes when goes through the net,
smell of the leather--all of them. I just love everything about it.
As Mr. 81 has said.

Even salty taste of sweat or pain in the muscles that lasts for a few days after a long workout can actually feel good.

But not everything is good.

All is good but the sound that ball makes when it bounces off the rim.
I just love everything about it but losing in this game.

Wednesday, March 30, 2011

Hope for the best

Монголд сайхан байлаа... Харихаар яагаад ч юм нэг battery-аа цэнэглэсэн юм шиг болдог юм.
Гэхдээ дүрвэж л гарсан болохоор элдэв зугаа цэнгэл хөөсөнгүй, no clubbing, no big graduation party, no graduation trip...
Цээж дүүрэн амьсгаллaa. Хэдэн жил уулзаагүй зарим найз нөхөдтэйгээ уулзлаа.
Сүүлийн жил хагас амраагүй сайхан амралт боллоо. Магадгүй дахиад жил хагас ийм амралт олдохгүй ч юм бил үү. Гэхдээ сэлж арай сурсангүй...

Японд байдал сайжрахгүй л байна. Үе үе чичирхийллүүд үргэлжлээд, хот хоорондын галт тэрэг, хурдан галт тэргүүд үе үе сааталтай, Токиод зарим газраар тогны хязгаарлалттай, дэлгүүрүүд харанхуй, 1 хүнд зарах зүйлс (цэвэр ус, салфетка, бэлэн хоол г.м) хязгаарлалттай...Гэхдээ жинхэнэ гамшиг болсон газартай харьцуулахад энэ юу ч биш...

100 000 аар тоологдох хүн гэр оронгүй, 10 000 аар тоологдох хүн ор сураггүй...асуудалтай цөмийн станцаас улам л муу мэдээнүүд...Асуудлыг хяналтад автлаа хэдэн сар, шийдэгдэж дуустлаа хэдэн арван жил болно гэх...

Хичээл хойшилчихсон болохоор хүрэлцэхгүй байгаа тог, ус, хүнснээс нь хороож суух шалтгаан бараг л алга...All I can do is to hope for the best...

Thursday, March 10, 2011

Safia Minney


Хичээл сонголтоо нэг их оновчтой хийгээгүй болохоор ч тэр үү, Япон хэлний нэг хичээлийг төгсөх курстээ авч таарсан юм. Ядуурал гэдэг том сэдвийн дор хэд хэдэн багуудад хуваагдаад, баг бүр нэг номоор илтгэл тавин, дараа нь ангиараа хэлэлцүүлэг явуулах замаар гадаад оюутнуудын хэлийг нь сайжруулах зорилготой хичээл л дээ. Уул нь 1эсвэл 2 тоо авсан бол илүү хэрэг болох байсан юм байна гэж бодогдож байсан ч, уншсан ном маань юмыг арай өөр өнцгөөс харахад бага ч гэсэн нөлөөлсөн байх.

"Сайн муу нь хамаагүй, өөрт олдсон нөхцөл байдлаас хамгийн сайн боломжийг ямагт эрж хайх."


Онцгой сэтгэгдэл төрүүлсэн нь: номын зохиогч Safia Minney өөрөө, түүний туулж ирсэн амьдрал, баримталдаг зарчмууд.

Аав нь Энэтхэг гаралтай Mauratian(Африк), ээж нь Swiss, өөрөө Лондонд өссөн Английн иргэн, одоо Токиод амьдардаг. 2 хүүхдээ гэртээ төрүүлсэн!
Өндөр 150-иад см, коллежд яваагүй, нөхрөө даган Токиод ирсэн. Нөхөр нь Oxford төгсөөд, Citigroup-iin Токио офист ажиллахаар ирсэн. 1990 онд. 25 настайд нь.

Биеэ даасан. 22 настайдаа Зүүн өмнөд Ази, Африкийн орнуудаар ганцаараа үүргэвчтэй аялал хийж байсан. 13 настайдаа цагийн ажил хийж эхэлсэн. Бүр бага байхад нь аав нь өөд болсон. Хүүхдүүдээ ганцаар өсгөсөн ээжийнхээ эршүүд занг дууриасан, эмэгтэй хүнийг сул дорой гэж үздэг хүнийг тэвчдэггүй.

Дайчин. Хөрөнгө чадалтай компаний удирдах ажилтан ч биш. Эрх мэдэлтэй улс төрч ч биш. Жирийн л нэг эмэгтэй. Гэхдээ бодсон зүйлээ үйл хэрэг болгодог. Жижиг ч байсан хамаагүй, чадах зүйлээ заавал хийгээд явдаг. Японд ирээд хэл суран, fair trade бизнес эхлүүлсэн. Нөхөр нь ажлаасаа гараад одоо эхнэртэйгээ цуг ажиллаж байгаа.

Fashion сонирхдог. Fashion, marketing sense сайтай. Сонирхдог зүйлээ ажил болгосон. Ажилдаа сайн. Ажилдаа маш дуртай. Дуртай зүйлээрээ дамжуулж нийгэмд хувь нэмрээ оруулахыг хүсдэг. Азийн хөгжиж буй 15 орны 50-иад үйлдвэрлэгчидтэй хамтарч ажилладаг.
JiyugaOka, Omotesando, GInza -д дэлгүүртэй.

Fair trade-ийг Японд бизнес болгож хөгжүүлсэн pioneer.

http://www.peopletree.co.uk/
http://www.peopletree.co.jp/
http://www.peopletreemagazine.co.uk/category/safias-blog