Monday, September 29, 2008

Some thoughts

Өглөө сэрсэн чинь бороо шивэрч байна. Хубилай хааны флотыг живүүлдэг нөгөө тайфунь гээч нь ирээд байгаа бололтой. Нүүрээ угаах үед крантнаас хүйтэн ус гоожих нь л Японд буцаад ирснийг хамгийн хүчтэй мэдрүүлэв.Бусдаар бол орчин солигдсоныг нэг их анзаарсангүй. Нөгөө л нэг байшин барилга, зам гүүр, бучигнасан олон хүний их урсгал...яг л байдгаараа.

Сая амралтаараа хариад яг одооноос амьдралын хэв маягтаа нэлээд өөрчлөлт хийж ,маx яснаас бүтсэн хүн гэдгээ санан эрүүл мэнддээ анхаарал тавих хэрэгтэйг ойлгов. Бас амар тайвныг мэдэрлээ.

Монголд намар дэндүү гоё байлаа. Гэхдээ жаахан уйтгартай. Амралтын өдрүүдээр гудамж талбай эзгүйрч, хөл хөдөлгөөн цөөрөөд, илч нь буурсан нар ээгээд ээгээд нэг л дулаахан биш. Хуурай салхинд хааяа нэг буртхийх шороо тоос ч хаврын эрч хүчээ алдчихсан гэлтэй нэг л эрч хүчгүй...Мод түрүүчээсээ шарлаад, хотын дээгүүр буцах гэж буй шувууд бөөн бөөнөөрөө эргэлдэнэ. Удахгүй бас энэ шувууд шиг нисээд явна гэхээр нэг л гунигтай...


Амралт дуусч , удахгүй хичээл эхэлнэ гэхээр дэндүү хурдан санагдаад нэг л итгэж өгдөггүй ээ. Унтаж босоод, өглөө хүйтэн усаар нүүрээ угаачихаад гараад гүйлээ. Гэрийн ойролцоо нэг дажгүй парк байдгийг сая л мэдэв. Энэ байрандаа нүүж ирээд хагас жил болж байгаа ч сургууль орох замаас бусад ойр орчноо огт мэдэхгүй. Хөгжим сонсонгоо, бас юм бодонгоо хөлсөө асгартал гүйлээ. Яг эмчийн зөвлөснөөр.

Сүүлийн 2 сар гэрийнхэн, ойрд уулзаагүй найзуудтайгаа уулзан, цагтаа хооллож, цагтаа унтаад маш эрүүлээр амьдарлаа. Ямар ч стрессгүй. Сүүлийн 2 жилийн ачааллыг азаар залуу хүн тулдаа л даваад гарсан бололтой. Гэхдээ залуу залуу гээд өөрийгөө хайхрахгүй яваад байж болохгүй бололтой. Энэ бичлэгийг уншиж байгаа та ч бас, ялангуяа залуу хүн бол яг одооноос эрүүл мэнддээ анхаарах хэрэгтэй шүү.Жишээ нь өглөө бүр гүйдэг ч юм уу.


Monday, September 15, 2008

Зуны Workshop 2008

Тал хээр нутаг үзэх гэж жуулчид хаа холоос Монголыг зорьдог байтал би гэж нөхөр хотоос ч холдолгүй байсаар зуны амралт дуусах нь бололтой. Ядаж л биеэ хөгжүүлье гэж бодоод дүүгээ дагаж хэсэг төмөр өргөсөн ч булчин суух шинж ер алга. Идээд идээд таргалдаггүй, идэхгүй байсан ч турдаггүй нэг сонин биеийн бүтэцтэй болохоор тэгдэг бололтой, үр дүн мэдэгдсэнгүй.

Гэхдээ ч пабуудад инвест хийхээс өөр (илүү) үр бүтээлтэй зүйл нэгийг ч болов хийсэн нь ЯМОX(Япон дахь Монгол Оюутны Холбоо), Японд сурдаг хэсэг оюутнуудтай хамтран хийсэн Зуны workshop сайн дурын үйл ажиллагаа байлаа.

20 гаруй хоног үргэлжилсэн уг прожектоо өчигдөр нэг юм дуусгаад бүгдээрээ салхинд гарч нэг хоног амарцгаав. Бүгд нэлээд ядарцгаасан байсан болохоор сайхан амралт болсон байх. Гэхдээ шорлог хийж идэх л хамгийн гоё байсан шүү. Идэхээс илүү хийх нь гоё гэдгийг анх удаа мэдэрсэн гэx үү дээ.

Ер нь юм хийхийн амтыг воркшопийн үеэр нэлээн мэдэрсэн гээд хэлчихвэл шал хэнхэг амьтан шиг сонсогдох байх л даа. Гэхдээ нэг зорилгын төлөө багаар ажиллах үед бие биеэсээ суралцах зүйл ихийн дээр дуусгачихаад ХИЙЧИХЛЭЭ гэдэг амтыг мэдрэх нь ганцаар байснаас улам ч хүчтэй юм шиг санагдсан.
Ер нь хүн мөнгөний төлөө ажиллах биш, тэр дундаа ямар нэгэн хүний даалгавраар ажиллах ч биш, сайн дураараа өөрийнхөө хийе гэж бодсон зүйлээ ажил хэрэг болгох үед илүү хүч гардаг юм шиг санагдлаа. Хэдийгээр үнэ төлбөргүйгээр ажиллаж байгаа мэт боловч энэ үед л илүү их юм сурч, олж авдаг юм шигээ.







Friday, September 5, 2008

20080828

Гэдэс өвдөөд ойрд жаахан онцгүй байнаа. Дээр нь тэнгэр муудаад хүйтэрчихдэг нь тун тааруу. Хичээлтэй нь сургууль, ажилтай нь офис, эхнэртэй нь түрүүчээсээ хүүхэд энэ тэр гээд бүгд завгүй, амарч байгаа би гэрээ сахиад л... гэхдээ ч бас кайфтай. Юу ч хийхгүй дээшээ хараад хэвтэж байх бас кайфтай л байна. Харин хоолонд дасахгүй л жаахан асуудалтай...

За энэ ч яахав, эм уугаад л болчих асуудал. Эмээр шийдчихэж болохгүй нэг асуудал Монголын улстөр л байх шиг байна. Төрсөн өдрөө тэмдэглээд сууж байтал хуралдаж чадахгүй байсан Их хурал ч тангаргаа өргөөд, бороо ч ороод , тун дажгүй шүү гэж бодсон чинь байдаггүй ээ...монголд ардчилал сөнөсөн өдөр гэж түүхэнд бичигдэж үлдэх бололтой.

Мэдээ үзсэн бол Юу болсныг бүгд мэдэж байгаа биз дээ. Яах хэрэгтэйг хэлэх хүн харин байхгүй бололтой. Энхбаяр уу, Элбэгээ юу?






Friday, August 15, 2008

Hero

Өчигдөр орой баяр хөөрөөр дүүрэн тэврэлдээд хамтдаа дуулж байхыг нь хараад Улаанбаатарчууд маань сар гаруйхны өмнө яг энэ талбай дээрээ байлдах нь холгүй тэмцэлдэж байсан гэдэгт үнэмшсэнгүй шүү. Төрийн өндөрлөгүүдээс жирийн ажилчин хүртэл сэтгэл хөөрөл нь дээд цэгтээ хүрч бүгд халамцуухан гудамжиндаа гаран нэг нутагт ахан дүүсийн ёсоор баяр хөөрөө тэмдэглэлээ. Дэлгүүр, пабуудад нэг орой зарагдсан шампанск, пивоны хэмжээ лав рекорд тогтоосон байхаа.

Хэл амаа ололцохгүй байгаа улстөрчдийг гар гараас нь барилцуулж, Наадмаар ч ингэж баярлаагүй нийслэлчүүдийг ахан дүүс мэт нэгтгэсэн нь Түвшээгийн маань бас нэгэн том амжилт гэж хэлж болох байх. Үнэнийг хэлэхэд анх xөөрсөн, халсан олон цугласан газар риск ихтэй гэж сэжиглэж байсан ч нийслэлчүүд маань баярлаж сурсан юм байна. Залхуу , хашир 2 нийлээд гэртээ унтаад сэрсэн чинь өглөө сэрсэн чинь но гараагүй бололтой. Яг л латин америкчууд хөлбөмбөгийн аварга болчихоод партиддаг шиг цуглан тугаа намриуулж , дуулах нь дуулж , орилох нь орилж, согтох нь согтсон ч элдэв асуудалгүй дуусаад бүгд гэр гэртээ харьсанд эмнэлэг,цагдаагийхан сэтгэл дүүрэн үлдсэн байх.

Далимдуулж ПиАр сайн хийсэн сэргэлэн хэдэн улстөрчид ч сэтгэл дүүрэн үлдсэн нь лавтай. Гэхдээ шөнө дунд зарлиг гаргаж хэрэгтэй хэрэггүй тэмдэг, одон амлаж байхаар завшдаг мөнгөө нийлүүлж байгаад 1 сая$ болгоод анхны Олимпийн аваргадаа өгчихвөл ард түмэн ч завшлаа гэж уурлахгүй биз.За тэгээд эцэст нь өчигдрөөс хойш суваг болгон дээр хэт олон давтаж гаргаад байгаа Казакстаны бөхтэй хийсэн барилдааны бичлэгээс залхаад байгааг эс тооцвол зуны амралт сайхан болж байнаа...[хэдийгээр баярт мөч ч гэлээ хэт олон давтаад гаргаад байхаар...]




Sunday, August 10, 2008

Opening ceremony

Эзгүйрч хоосорсон номын сангийн суудлууд, ойрд уулзаагүй гэрийнхэн, найзуудтайгаа өнгөрүүлэх зуны амралт хоёр хоорондоо 5 цагийн л зайтай гэхэд итгэмээргүй ч юм шиг.
Ханамж буурах хуул үйлчлээд ч тэр үү, reverse culture shock энэ удаад бараг л мэдрэгдсэнгүй. Хамгийн их сэтгэл хөдөлгөсөн зүйл гэвэл мэдээж хүн бүрийн ярианы сэдэв болоод байгаа Олимпийн нээлт. Pub-ийн уур ам&сгалаас л бусад хүмүүс ч үүнээс илүү гайхалтай зүйл нэг их олон хараагүй гэдгийг анзаарсан шүү.Түвдийн асуудал , байгалийн гамшиг гээд барцад ихтэй байсан хятадууд үнэхээр их хичээснийг н& харахад өөрийн эрхгүй хүндлэх сэтгэл төрж байлаа...

Wednesday, July 30, 2008

Part 1: Life and Stress

Номын сангаас оройтож хаьрдаг амьдрал шалгалттай цуг дуусч, эрх чөлөөний амтыг мэдрэх гоё байна шүү. Ойрд харих замд байнга тааралддаг болчихсон байсан эмээтэйгээ дахиж нэг хэсэгтээ л тааралдахгүй болвоо.

Эмээ ч гэж, бууралтсан үсийг нь тооцохгүй бол уул нь залуухан царайтай, үргэлж ажил хэрэгч хувцасладгийг нь харахад офист ажилладаг боловуу гэмээр ахимаг насны эмэгтэй л дээ. Метроны буудлаас гэр хүрэх зам нь миний сургуулиас гэр хүрэх замтай давхцдаг байсан байх. Орой болгон нэг гүүрэн дээр зөрөөд, өглөө хааяа эхний цагтай өдөр ажил руугаа буцаад явж байхтай нь таардаг юм. Жирийн амьдрал нь л миний "шалгалтын сезоны" амьдралтай ижил юм шиг ээ. 20 настай залуу л ганц сар ширээний ард суух гэж стрест орон хүзүү толгой хөшөөд , эм энэ тэр ууж байхад "эмээ" яаж болоод байнаа гэмээр... Гэхдээ шөнө дундын үед ажлаа дуусгаад сүүлийн метронд арай гэж амжиж суудаг хүмүүстэй харьцуулахад 10 цаг гээд гэртээ харьчихдаг "эмээ" ч бас гайгүй л дээ. Гэрийнхэнтэйгээ хэсэг ч гэсэн стрессээ тайлчихаад өглөө шинэ эрч хүчтэй гардаг байлгүй.

Нэг таньдаг Япон оюутан маань "Хүн стресс ихтэй үед пиво,өтгөн кофе, хар шоколад гэх мэт гашуун зүйлст дуртай болдог. Учир нь стресс их үед гашуун амтыг мэдрэх чадвар нь буурдаг. Япон ажилчид ачаалал ихтэй өдрийн дараа уух дуртай байдаг нь стресс тайлахад пивоны дан ганц согтоох чанараас гадна гашуун амтнаас бас болдог " гэж ярьж байсан юм. Үнэн үү худлаа юу бүү мэд, гэхдээ ажлаа тараад архи уучихаад харьдаг гэдэг нь лав үнэн . 8 цагийн метро, 00 14 ийн метронд нэг хүний шал 2 өөр дүр төрхийг харж болохоор... Японы нийгэм гэж стресс ихтэй нийгэм шүү.

Xэн ч харсан эмээ нь хүртэл ингэж хөдөлмөрлөсөн газар Араб шиг их нефтьгүй ч гэсэн хөгждөг л юм байна гэж бодогдохоор...


Friday, July 18, 2008

Did Marco Polo go to China? (English)

Today's topic is related to the history and I'm going to tell you about some interesting facts I learned at the history seminar.

Once there widely spread a "distinctive" fashion of binding girls’ feet in China, as tiny feet were considered a beauty symbol. Ancient Chinese women suffered to achieve these strange beauty ideals, making sacrifices and bearing a lot of pain. Even today we can see the influence of this strange perception of beauty from the very important part of women’s fashion: high-heels.

                        。。。

I’ll go to the main topic now as you might be wondering whether there are connections between Marco Polo and high-heels. The fact that Polo had “forgotten” to report about the “distinctive” characteristics of our Southern neighbor led many people to question whether he visited China or not. Surely, it is doubtful if someone who visited China wouldn’t mention about that “distinctive” foot binding fashion, tea, chop sticks, calligraphy and most importantly the Great Wall. Polo’s critics suspect that the famous traveler might actually did not go that far from Venice, but just cobbled together interesting stories heard from Arabians and Persians. Frances Wood, No 1 Polo’s critic, wrote a famous book named “Did Marco Polo go to China”

                        。。。

So, did Marco Polo go to China? I’ll introduce here the explanations made by Prof. Folker Reichert, my German teacher. I did not know at first that he was a historian and Medieval European and Asian history, history of discovery, voyage and exploration was one of his specializations. He said he doesn’t have any suspicion in famous traveler’s visit to China, though doesn’t agree with the common belief that Polo was a trader.

。。。

Professor Reichert emphasized the fact that Marco Polo had become one of the Mongols as a result of spending many years among them after accompanying his father and uncle on the trip to Asia. Serving the Great Khan and belonging to the highest social layer of the Yuan Dynasty, Polo actually was secluded from the Chinese, who were in the lowest layer, becoming one of the Mongols who are not interested that much in Chinese culture. That explains a lot, Prof. Reichert said.

。。。

As Polo started to live in a Mongolian way of life preferring horse milk to tea ,he might haven’t had a “need” to concern about foot binding fashion, that was limited only among upper class women in Southern China . Besides, the Great Wall that we know today, was built later during Ming dynasty, [thus] definitely Polo did not have chance to see it. Very accurate description of the Silk Road given by Polo is an important fact that confirms his travel. But there is still one argument questioning the credibility of Polo’s ambitious travel notes, since Chinese records of that time don’t mention him.

。。。
Considering the fact that the book that made Marco Polo one of the most famous people of all time was not written by Polo himself, but by someone else based on the accounts heard from him during time of imprisonment, [I’ll say] Polo was not that serious man. [Certainly, he became “Mongoli
zed” kk] Anyway, the book was written and kept till our time, adding one more issue to argue over.


P.S: Whern I met Prof. Reichert yesterday, he said he had found my post of 8 May through Google, but couldn't read it, since he doesn't know Mongolian. So I translated it to Englsih. If you want to read the original one, please go to:

http://getsu25.blogspot.com/2008/05/did-marco-polo-go-to-china.html